O godzinie 0900 wyruszyliśmy wraz z Sharkim do Bergen. Płynęliśmy bardzo krótko, robiąc po drodze trochę świrniętych zdjęć. Nasz jacht zacumowaliśmy w samym centrum tego przepięknego miasteczka. Widok był niesamowity, drewniane „kamieniczki”, wzdłuż wybrzeża olbrzymi targ rybny oraz góry. W przystani stało kilka jachtów w tym potężny i zapierający dech w piersiach ZigZag pod brytyjską banderą.
Tego dnia zaprosiliśmy na obiad załogę Sharkiego. Aby pokazać naszą gościnność specjalnie wypolerowaliśmy najlepszą zastawę jaką mieliśmy (Ikea 9,99zł). Jedynie Szymon sprawiał problemy. Zapomniał wypolerować widelca między ząbkami, gdzie został kawałek wczorajszego pulpeta!!
W trakcie gotowania okazało się, że skończyły się ziemniaki. Nie zostało nam nic innego jak wyruszyć na ich poszukiwania. Kasia zabrała ze sobą otrzymany prezent, którym był przepiękny, czerwony pomidor. Po drodze zatrzymaliśmy sie przy lokalnej fontannie oraz abstrakcyjnej rzeźbie aby zrobić kilka pamiątkowych zdjęć.
Wracając do zadania jakie mieliśmy wykonać... znalezienie otwartego sklepu okazało się trudniejsze niz myśleliśmy. Szymon postanowił zasięgnąć języka u napotkanej po drodze kewlarowłosej pani z lokalnej pizzerii. Jak się okazało trwało to dość długo. Bynajmniej nie dlatego, ze pani miała problemy z angielskim... po prostu miała spore niebieskie oczy i nogi az do samej ziemi. Nie mieliśmy serca przerywać Szymonowi wypytywanie owej pani o drogę, więc minęło następne kilkanaście minut.
Na jacht wróciliśmy* „trochę” spóźnieni za, co dostaliśmy zasłużony ochrzan. Po obiedzie część załogi wybrała się na spacer, druga część zajęła się sprzątaniem a trzecia część relaksem i wypisywaniem kartek pocztowych.

Wieczorem z Mateuszem i Kasią poszliśmy zobaczyć drewniane kamieniczki, które mijaliśmy wpływając do portu. Tam też przenieśliśmy się do XVIII wieku spacerując po korytarzach, balkonach i placach pomiędzy zabudowaniami. Podłogi pod naszymi stopami skrzypiały a stopnie schodów poruszały się nieznacznie. Dla Kasi było to bardzo traumatyczne przeżycie tym bardziej jak zobaczyła… Sęka. To znaczy dziurę w desce na podłodze a przez dziurę, piętro znajdujące się pod nami. Nie zastanawiając się długo wystraszona odskoczyła na bok swym tanecznym krokiem. Odetchnęła dopiero jak znaleźliśmy się na twardej i stabilnej ziemi na zewnątrz.

Idąc dalej doszliśmy jeszcze do ZigZaga, którego dokładnie obejrzeliśmy (z zewnątrz). Był to niesamowicie piękny i olbrzymi jacht. Na oko miał ze 40m przepięknie wypolerowanego pokładu przyozdobionego błyszczącym osprzętem. Postaliśmy i pośliniliśmy się chwilę przy nim. Potem wróciliśmy na pokład naszego Gaudeamus, mijając pijanych właścicieli motorówek, usiłujących zluzować cumy swoich jednostek.

Wieczór spędziliśmy na kolacji na Sharkim przy szantach w wykonaniu Kasi i Rafała.

*bez Kasi pomidora, który został skonsumowany przed jedynym otwartym sklepem jaki znaleźliśmy